Over onderwaternatuur en een mooie oude gewoonte
Op het ogenblik werken we aan een mooi nieuw documentaireproject met de werktitel “Ik wil alleen maar zwemmen…’ over de miljoenen jaar oude gewoonte van vissen om heen en weer te trekken van zee naar de beken diep in het binnenland om zich voort te planten, de problemen die vissen in onze tijd ondervinden en de mensen die zich met man en macht inzetten om deze vismigratie weer op gang te krijgen.
De natuur onder water wordt weleens de laatste wildernis genoemd. Onder het wateroppervlak vind je nog echte rovers, zoals de snoek of meerval en vissen die al sinds de oertijd in ons land te vinden zijn, zoals de zalm of rivierprik. Ze scharrelen tussen de oeverplanten zonder dat iemand ze ziet, bewegen langs de bodem van rivieren: stil, behoedzaam en mooi.
Maar wat niet veel mensen weten is dat de natuur onder water heel zwaar te leiden heeft: er is bijna geen vismigratie meer in Nederland. Waar vroeger honderdduizenden zalmen door de Rijn zwommen, zijn we nu blij met een paar honderd. Waar glasaaltjes het land in kwamen na een tocht van honderden kilometers, sterven ze nu voor de kust omdat ze niet door de zeesluizen kunnen komen. Beekjes waren van oudsher een plek waar een overvloed aan vissen als windes of beekprikken paaiden: maar dat is bijna niet meer zo – vissen komen vrijwel niet meer aan in die beekjes.
In het documentaireproject “Ik wil alleen maar zwemmen..” duiken we in de onderwaterwereld en breken een lans voor een vrije trekroute voor vissen. Verschillende regionale omroepen waaronder RTV Noord Holland, RTV Noord, RTV Utrecht, Omrop Fryslan en Omroep Zeeland hebben al interesse getoond voor uitzending van een eigen regionale versie in mei 2012.